ارتباط محلی دسترسپذیر
اطلاعات ضروری کسبوکار را برای افراد بیشتری قابلاستفاده کنید
دسترسپذیری یک لایهٔ تزئینی پس از تمامشدن صفحه نیست. مشتری نزدیک ممکن است از صفحهٔ کوچک، کیبورد، صفحهخوان، متن بزرگتر یا زبان دیگر استفاده کند. آزمون مفید این است که آیا هنوز میتواند اطلاعات اصلی را پیدا کند و مرحلهٔ بعد را بردارد.

اطلاعات اصلی را بهصورت متن بنویسید
نام، مکان، ساعت، راه تماس، شرایط قیمت و شرایط پیشنهاد را به شکل متن قابلخواندن صفحه بنویسید. تنها نسخهٔ یک جزئیات مهم را داخل گرافیک، پوستر یا تصویر شبکهٔ اجتماعی نگذارید.
از عنوانهایی استفاده کنید که بخش را توضیح میدهند و لینکهایی که مقصدشان را نام میبرند. «جزئیات فعلی تحویل سفارش» از «اینجا کلیک کنید» روشنتر است.
اقدام را فقط با رنگ نشان ندهید
رنگ، آیکون یا جایگاه میتواند به معنا کمک کند، اما نباید تنها نشانهٔ خطا، تخفیف یا فیلد اجباری باشد. دکمه و فیلد فرم را مستقیم برچسب بزنید و بازخورد را با کلمه نشان دهید.
فوکوس کیبورد، اندازهٔ محل لمس و ترتیب حرکت در صفحه را قابلپیشبینی نگه دارید. یک مسیر مهم را بدون ماوس و با متن بزرگتر روی تلفن آزمایش کنید.
عکس مفید را توضیح دهید
برای عکسی که به تصمیم مشتری کمک میکند—ورودی، پارکینگ دسترسپذیر یا محصول—متن جایگزین کوتاهی بنویسید که هدف عکس را میگوید. عکس تزئینی نباید برای کاربر صفحهخوان مزاحمت ایجاد کند.
اگر عکس قیمت، تاریخ یا شرطی دارد، همان اطلاعات را کنار آن با متن عادی نیز بنویسید؛ زیرا ممکن است عکس در دسترس نباشد، بریده شود یا خواندنش دشوار باشد.
یک بررسی انسانی کوتاه انجام دهید
از فردی که صفحه را نساخته بخواهید با تلفن و کیبورد نشانی، ساعت، راه تماس و یک شرط پیشنهاد را پیدا کند. این یک بررسی اولیه است، نه ادعای انطباق رسمی دسترسپذیری.
W3C میگوید ابزارهای خودکار بهتنهایی نمیتوانند دسترسپذیری سایت را تعیین کنند. راه بازخورد را آشکار نگه دارید و ابتدا موانع تکرارشونده را بهتر کنید.