تماس مشتری دسترسپذیر
فرم تماس مشتری را طوری طراحی کنید که کسی مجبور به حدسزدن نشود
فرم بخشی از خدمات مشتری است، نه آزمون صبر. برای هر فیلد برچسب روشن بگذارید، فقط اطلاعات لازم برای اقدام بعدی را بخواهید و بازخورد موفقیت یا خطا را آنقدر مشخص کنید که بتوان بر اساسش عمل کرد.
برای هر کنترل یک هدف دیدنی بنویسید
از برچسب دیدنی استفاده کنید که میگوید در هر فیلد چه چیزی باید وارد شود؛ placeholder بهتنهایی جایگزین قابلاعتماد نیست. فیلد اجباری را با کلمه مشخص کنید، نه فقط رنگ یا ستاره.
گزینههای مرتبط را گروهبندی کنید، وقتی format مهم است مثال کوتاه بدهید و دکمهٔ ارسال را بر پایهٔ نتیجه نامگذاری کنید؛ مثلاً «ارسال پرسش» به جای «ادامه».
خطا را مفید کنید
وقتی اعتبارسنجی ناموفق است، فیلد، مشکل و روش اصلاح را بگویید. جایی که امن است اطلاعاتی را که مشتری وارد کرده حفظ کنید تا مجبور به شروع دوباره نشود.
هم در سرور و هم در مرورگر اعتبارسنجی کنید. بازخورد سمت کاربر میتواند کمک کند، اما بهتنهایی مسیر داده را امن نمیکند.
تحویل کامل را آزمایش کنید
فرم را با حرکت کیبورد، تلفن و یک اشتباه عمدی امتحان کنید. تأیید کنید پیام acknowledgement ظاهر میشود، تیم پیام را یکبار میگیرد و مشتری میداند بعدش چه میشود.
راهنمای فرم W3C برچسب، دستور، اعتبارسنجی و اعلان را بخشهای مرتبط یک جریان دسترسپذیر میداند. این بررسی محدودِ کاربردپذیری است، نه تأیید رسمی.